Komentarze do wpisu: Gdzieś, kiedyś…

Przez: Kadarka

Kadarka — Sat, 23 Jan 2010 18:49:53 +0000

Zakrętko, to poznaj, fajna przygoda .

Przez: Kadarka

Kadarka — Sat, 23 Jan 2010 18:48:17 +0000

Magento, a ja za Sojką nie przepadam, ta młoda piosenka jest jedną z paru, którą trawię. Trafia w moje przekonania . Myślę, że strach podcina nam, dorosłym skrzydła…

Przez: zakrętka

zakrętka — Sat, 23 Jan 2010 17:53:15 +0000

Najmniej znam sama siebie i najbardziej boję się sama siebie. A świat i my to przecież wieczna interakcja…

Przez: magenta

magenta — Sat, 23 Jan 2010 14:35:32 +0000

Oj tak, nikt tak skutecznie nie potrafi nam podciąć skrzydeł, jak my sami sobie Może dlatego, że znamy swoje słabe i mocne strony jak nikt? Lepiej jednak tę wiedzę wykorzystać na swoją korzyść.
Lubię Sojkę, jest taki … jakby patrzył na sprawy z wysokości orbity

Przez: Kadarka

Kadarka — Sat, 23 Jan 2010 11:02:55 +0000

Zezyrok, wpadłeś do spamu .
Wiedzy? Wiedza pochodzi z wewnątrz. Wystarczy zapatrzeć się i zamyślać czasem. Ale nie wszyscy umieją. Podobnie ze zmianą…

Przez: Kadarka

Kadarka — Sat, 23 Jan 2010 10:58:51 +0000

Lelevina, trochę mnie nie było. Mam nadzieję, że tulipany nie zwiędły . Podlewałaś dobrym słowem?

Przez: zezyrok

zezyrok — Wed, 20 Jan 2010 20:50:17 +0000

Zazdroszcze wiedzy… cóż nie lubimy zmian najlepiej nam w tym co znamy, jedynie ciekawość poznania pcha nas do przodu… czasem przynosząc porażki czasami wzloty…

Przez: lelevina

lelevina — Wed, 20 Jan 2010 15:14:03 +0000

oj tak, to zaskoczenie ludzi, gdy nagle mówisz “nie” podcinać skrzydeł nie wolno. niektórzy mylą to z “nauką odpowiedzialności”.
problemy techniczne pokonane – tulipany już na blogu:)

Przez: Kadarka

Kadarka — Wed, 20 Jan 2010 13:13:02 +0000

Kasiu, idąc Twoją metaforą.. nienawidzę robić porządków, w szafie z ubraniami mam zawsze bałagan. Przyznaję, że łatwiej mi teraz układać w głowie, porządku na półkach nigdy nie nauczę.. Ale jestem za głaskami, jak mnie nikt nie pogłaska, to sobie sama seans zamówię .

Przez: Kadarka

Kadarka — Wed, 20 Jan 2010 13:08:24 +0000

Lelevina, do pewnego momentu mojego życia też nie miałam marzeń. A to nie dobrze. Żyje się z dnia na dzień, nie ma się siły na coś nowego, aż do zupełnego zautomatyzowania i uwsteczniania. A to rodzice powinni być podporą, moi czasem też podcinali skrzydła. Teraz rozliczam się z przeszłością, szukam wsparcia, staram się mówić “nie”, a jest w wielu sytuacjach, bo wcześniej tego nie mówiłam. Znajomi sie dziwią, niektórzy odchodzą zniesmaczeni.
Gdybym jeszcze optymistką była ..
Dzięki i Tobie powodzenia w optymistycznej realizacji celów wszelakich .